Het ontwikkelen van een nieuwe verbinding gebeurt uitermate zorgvuldig. Daarom neemt het proces om te komen tot een nieuwe verbinding jaren in beslag. Via een breed zoekgebied, via verschillende alternatieven blijft er uiteindelijk één tracé over dat als best passend wordt gezien. Dit tracé wordt, na zorgvuldige afweging, door de ministers vastgesteld als het voorkeurstracé. Voor dit tracé wordt een Inpassingsplan (=bestemmingsplan op rijksniveau) opgesteld.
Er zal bij het traceren onder meer rekening gehouden moeten worden met de uitgangspunten uit het Structuurschema Elektriciteitsvoorziening (SEV III).
SEV III geeft aan dat het nieuwe tracé zoveel mogelijk moet aansluiten bij de bestaande hoogspanningsverbindingen. Zijn er geen 150 kV- of 380 kV-tracés op bepaalde stukken, dan wordt gekeken of aansluiting bij bestaande infrastructuur (bijvoorbeeld snelwegen en spoorlijnen) tot de mogelijkheid hoort. Bebouwde gebieden en nieuwe doorsnijdingen van landschap moeten zo veel mogelijk worden vermeden. Belangrijke andere elementen waarmee rekening gehouden moet worden zijn de milieueffecten. Hiervoor wordt een milieueffectrapportage gemaakt. In de uiteindelijke afweging spelen technische uitvoerbaarheid, realisatietijd en kosten ook een rol.
